worldsAfar.blogspot.com

Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΤΩΝ ΘΡΑΥΣΜΑΤΩΝ

Καλλιτέχνης μωσαικών στη Νέα Υόρκη
Η μορφή που δημιουργεί θαύματα από ...θραύσματα!
Η αλήθεια είναι πως δεν είχα ακούσει ποτέ για τον Τζιμ, ίσως επειδή δεν ζούσα στη Νέα Υόρκη τα χρόνια που εκείνος ήταν στην επικαιρότητα. Είναι επίσης αλήθεια πως εκείνη την ιδιαίτερα παγωμένη μέρα του Δεκέμβρη, πριν από δύο περίπου χρόνια, δεν περίμενα να βρεθεί κάποιος ή κάτι στο δρόμο μου που θα με ανάγκαζε να διακόψω τη διαδρομή προς τον προορισμό μου.
Διακοσμητικά στοιχεία παλιών κτιρίων Νέας Υόρκης
Στοιχεία άλλης εποχής στο East Village
Τέχνη δρόμου στη Νέα Υόρκη
Η μαρκίζα του Τζιμ
MOSAIC MAN NYC
Αγνοώντας τις πολικές θερμοκρασίες, γνωστές και σαν "μπιλοζήρια" στην ελληνοαμερικάνικη διάλεκτο - είχα ξεκινήσει για το St. Mark's Place στην συνοικία East Village. Η επέκταση της 8ης Οδού είναι ένας δρόμος με παλιά κτίρια υπέροχης αρχιτεκτονικής και ιστορικής αξίας. Είναι μια όαση αισθητικής ανάμεσα σε απρόσωπους ουρανοξύστες, γεμάτη χρώματα, σχήματα και αναμνήσεις. Μια τέτοια ανάμνηση έψαχνα εκείνη την ημέρα, και συγκεκριμένα το θρυλικό κτίριο που δάνεισε την πρόσοψή του στο εξώφυλλο του - επίσης θρυλικού - άλμπουμ των Led Zeppelin, "Physical Graffiti".
Όμως, δεν είναι εύκολο να διανύσεις έστω και μια μικρή απόσταση σε τούτη την περιοχή χωρίς να αποσπάσει κάτι την προσοχή σου, ακόμα και μια μέρα που ο παγωμένος αέρας σου κόβει την ανάσα. Το έμψυχο και άψυχο υλικό της περιοχής φροντίζει για αυτό καθώς εντυπωσιακά στοιχεία και φιγούρες  είναι ακροβολισμένα ή κινούνται σε κάθε γωνιά, κάθε σημείο του κάθε δρόμου και στενού της. Περίτεχνες σιδηροκατασκευές και αρχιτεκτονικά στοιχεία άλλης εποχής "βγάζουν την γλώσσα" στις λιτές, ατσάλινες γραμμές των νέων, αστραφτερών αλλά αισθητικά αδιάφορων κατασκευών.
Ανάμεσά τους κινούνται φιγούρες, συχνά στα όρια της γραφικότητας και εκκεντρικότητας, καλλιτέχνες του δρόμου με περισσότερο ταλέντο από τις φίρμες στις μαρκίζες και μια πανδαισία χρωμάτων σε μικρές αλλά εντυπωσιακές εκρήξεις έθνικ παρενθέσεων στο μωσαϊκό της πόλης.
Στη Διαδρομή των Μωσαικών, Νέα Υόρκη
Jim Power - στη Διαδρομή των Μωσαϊκών
Και εδώ ακριβώς, στη γωνία με την Δεύτερη Λεωφόρο, το ευρύτερο μωσαϊκό της μεγαλούπολης γίνεται κομπάρσος μπροστά στο μωσαϊκό μιας κολώνας και την μικροσκοπική φιγούρα που στέκεται δίπλα από την κολώνα. Ο γκρίζος κορμός της κολώνας είναι καλυμμένος με μικρά, ασύμετρα και πολύχρωμα γυάλινα και κεραμικά θραύσματα - ένα κολάζ υφών, χρωμάτων και σχεδίων που σε αναγκάζει να σταθείς για μια δεύτερη ματιά. Ο μικροκαμωμένος κύριος, με το σκισμένο τζην και τα ατίθασα άσπρα μαλλιά, που στέκεται δίπλα από την κολώνα, θα μπορούσε να είναι ένας από τους πολλούς άστεγους της πόλης. Όμως, είναι ο δημιουργός αυτών των έργων τέχνης δρόμου. Κρατάει μια παλιά, κοφτερή σπάτουλα και μια στρογγυλή πέτρα στο χέρι - τα εργαλεία της τέχνης του. Είναι φιλικός και μου χαρίζει ένα πλατύ χαμόγελο όταν βλέπει το χαρτονόμισμα που βάζω στο πρόχειρο ταμείο του, αυτό που βρίσκεται δίπλα από την χειρόγραφη ταμπέλα με τα στοιχεία Paypal!
Τα χάρτινα και ηλεκτρονικά ταμεία του Τζιμ.
Μου εξηγεί την τεχνοτροπία, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και απαντά σε όλες τις αφελείς ερωτήσεις μου. Ποζάρει για φωτογραφίες  χωρίς αντίρρηση, αλλά δεν μου κάνει τη χάρη να σηκώσει το καπέλο του λίγο ή να βγάλει τα γυαλιά του. Δεν χαλάω τη στιγμή για να του εξηγήσω πως ο ήλιος είναι κόντρα και δημιουργεί σκληρές σκιές στο πρόσωπο.  Ακόμα και όταν η παγωνιά με αναγκάζει να τον αφήσω, δεν έχω ιδέα ποιος είναι, τι είναι, πως η τέχνη του δεν περιορίζεται σε αυτό που είδα. 
Μια πέτρα-εργαλείο!

Οι φωτογραφίες του Τζιμ και των έργων του ξεχάστηκαν για αρκετό καιρό σε κάποια άκρη του σκληρού δίσκου μαζί με εκατοντάδες άλλες. Όταν τις ξαναβρήκα, μετά από δύο χρόνια περίπου,  έκανα μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο επειδή κάτι μου έλεγε πως αυτό που είδα εκείνη την ημέρα ίσως να ήταν πολύ παραπάνω. Όντως! Ο Τζιμ, λοιπόν, τα τελευταία 30 χρόνια ζει και δημιουργεί στους δρόμους του East Village και είναι γνωστός ως "Mosaic Man of NYC". Έχει καλύψει με τις δημιουργίες του δεκάδες κολώνες της περιοχής, σε μια ακτίνα που έχει χαρακτηριστεί "Διαδρομή των Μωσαϊκών" (Mosaic Trail). Αρκετά από αυτά τα χρόνια τα έχει περάσει χωρίς μόνιμη στέγη και με πολλά προβλήματα υγείας, συντηρώντας τον εαυτό του με τα χρήματα που του δίνουν οι περαστικοί και δωρεές μέσω διαδικτύου. Έχει δει κάποια από τα πιο όμορφα έργα του να ξηλώνονται από τον υπερβολικό ζήλο ενός πρώην δημάρχου να "καθαρίσει" τους δρόμους της πόλης από οποιαδήποτε μορφή τέχνης δεν ταίριαζε στην δική του αισθητική. Έχει διαμαρτυρηθεί, έχει απευθυνθεί στα ΜΜΕ, έχει δώσει συνεντεύξεις, έχει καταστρέψει ο ίδιος έργα του για να μην τα καταστρέψουν τα συνεργεία του δήμου, έχει εξαφανιστεί και επανέλθει στον δρόμο και στην τέχνη του, παρά τους φυσικούς περιορισμούς λόγω μειωμένης όρασης και κινητικότητας.
Μωσαικά δρόμου στη Νέα Υόρκη

Ομολογώ πως δεν γνώριζα τίποτα από όλα αυτά όταν τον πρωτοείδα. Ίσως επειδή αυτή η πόλη είναι γεμάτη με απίστευτα ταλαντούχους αλλά "ανώνυμους" καλλιτέχνες που βρίσκουν πεδίο έκφρασης τους κοινόχρηστους χώρους.  Σκέφτηκα να ψάξω και να τον βρω ξανά πριν γράψω για αυτόν, να τραβήξω πιο καθαρές φωτογραφίες, με κατάλληλο φως, μια μέρα που τα χέρια δεν θα τρέμουν από το κρύο και θα κρατούν πιο σταθερά τη φωτογραφική μηχανή.  Αλλά, δεν θα είναι το ίδιο τώρα που ξέρω την ιστορία του. Ο Τζίμ θα είναι το ίδιο αυθόρμητος, εγώ όχι.

Και αν η μορφή και τέχνη του Τζιμ απαιτεί κάτι, αυτό είναι αυθορμητισμός, έστω και σε βάρος της (όποιας) δικής μου τέχνης!


Δημιουργίες από γυαλί και κεραμικά θραύσματα, Νέα Υόρκη
Τέχνη δρόμου, Νέα ΥόρκηΣημείωση: Τα ίχνη του Τζιμ στα κοινωνικά δίκτυα και στην επικαιρότητα χάνονται εδώ και λίγους μήνες.
Οι σελίδες του στα κοινωνικά δίκτυα έχουν μείνει χωρίς ενημέρωση εδώ και πολύ καιρό. Το τελευταίο άρθρο σε μεγάλο τοπικό δίκτυο δημοσιεύτηκε πριν από έναν χρόνο. Ελπίζω να είναι καλά, να συνεχίζει να δημιουργεί και να τον ξαναβρώ στην επόμενη εξόρμηση στα λιμέρια του.